bajkalina
Plan „B” Akademii Długowieczności – Bajkalina
  • Opublikowano:

    19 stycznia 2017

  • Komentarze:

    0

To, w jakiej kondycji zdrowotnej jest człowiek w danej chwili zależy bezpośrednio od wyprodukowanej ilości energii życiowej i dostarczanych substancji odżywczych przez narządy wewnętrzne. Ilość tych rzeczy jest bezpośrednio zależna od liczebności komórek budujących narządy wewnętrzne oraz ich kondycji zdrowotnej.

Zarówno kondycja zdrowotna jak i liczebność tych komórek, dotychczas, przed wprowadzeniem „Planu B”, mniej więcej od czterdziestego – pięćdziesiątego roku życia stopniowo z upływem lat ulegała obniżeniu, gdyż komórki po przebywaniu różnie długo w stanie senescencji ulegały obumarciu poprzez proces apoptozy.

Stosowanie Bajkaliny przedłużającej telomer w komórkach, które znalazły się w stanie senescencji zapobiegnie ich apoptozie, skutecznie zapobiegając zmniejszaniu się liczebności komórek we wszystkich narządach. Z tego powodu nie będzie dochodziło do stopniowego zmniejszania się wytwarzania energii i substancji wynikającej ze zmniejszania się liczebności komórek budujących te narządy.

Człowiek realizujący „plan B” Akademii Długowieczności, przez dziesiątki a nawet setki lat, z wyglądu będzie przypominał człowieka osiemdziesięcioletniego i już nie będzie zmieniał się – można by powiedzieć, że stale będzie on około 10 lat przed śmiercią; natomiast jego zdrowie, energia i siły życiowe będą na poziomie okresu, w którym rozpoczął stosowanie Bajkaliny, czyli zachowa obecny potencjał zdrowotny do końca życia.

Aby uzyskać efekt znaczącego wydłużenia życia, jak zakładane jest to w „Planie B” Akademii Długowieczności, należy stosować Bajkalinę w kapsułkach na stałe.

Oznacza to, przyjmowanie bajkaliny przez resztę życia, od momentu wprowadzenia jednego ze schematów dawkowania.

Bajkalina  – dawkowanie

Pierwszy schemat przyjmowania Bajkaliny polecany jest dla osób bez specjalnych dolegliwości, dla zdrowych, a chcących jedynie uchronić swoje narządy wewnętrzne przed zmniejszaniem liczebności komórek budujących ich ciało.

1. Według pierwszego schematu: przez 6 kolejnych dni rano i wieczór po 50 mg, czyli razem 12 kapsułek, następnie robimy około 10 tygodniową (dwa i pół miesiąca) przerwę i ponownie 6 dni po dwie kapsułki dziennie i 10 tygodni przerwa, i tak dalej, bez końca.

Przy tej formie zaleca się przyjmowanie bajkaliny w okresie zmian pór roku według kalendarza chińskiego. To znaczy: sześć dni w czasie od 20 do 30 grudnia – na zimę, sześć dni w czasie od 1 do 10 marca – na wiosnę, sześć dni w czasie od 10 do 20 maja – na lato i sześć dni w czasie od 20 do 30 lipca – na późne lato oraz sześć dni w czasie od 1 do 10 października – na jesień. W tym schemacie dawkowania jedno opakowanie – 60 kapsułek starcza na cały rok.

Drugi schemat przyjmowania Bajkaliny jest polecany dla osób odczuwających dolegliwości chorobowe, na które zapisuje się kuracje Bajkaliną, a obejmuje ona objawy tak zwanego gorąca. Wskazania opisane są poniżej.

2. Według schematu drugiego; przyjmujemy Bajkalinę – 2 kapsułki dziennie przez okres 2 miesięcy, a następnie około 6 miesięcy przerwa i ponownie 2 miesiące przyjmowania i znów 6 miesięcy przerwa, i tak dalej bez końca. W tym schemacie na 8 miesięczny cykl zużywa się 2 opakowania, czyli 120 kapsułek.

Dwa miesiące przyjmowania Bajkaliny może w konkretnym przypadku być zbyt długie gdy już wcześniej ustąpią dolegliwości, które usprawiedliwiały dłuższe niż 6 dni jej przyjmowanie. Gdy załóżmy już po 3 czy 5 tygodniach ustaną ww. dolegliwości wtedy przerywamy codzienne przyjmowanie kapsułek i traktujemy się jak w schemacie nr 1, dla zdrowych. Robimy zatem przerwę 10 tygodni i ponownie przyjmujemy Bajkalinę przez 6 dni.

Wiadomym jest, że stałe przyjmowanie jakiejkolwiek substancji, a w szczególności odnosi się to do leków i ziół o silnym działaniu, nie jest właściwe. Tarczyca baikalska, jak również jej wyciąg Bajkalina oprócz interesującego nas działania aktywizującego telomerazę, ma między innymi silne działanie wyziębiające organizm.

Dla długowieczności, którą można osiągnąć jedynie w dobrym, zrównoważonym stanie zdrowia, wyziębiająca właściwość Bajkaliny jest zbędna, a przy objawach wychłodzenia lub wyziębienia organizmu, wręcz szkodliwa.

W przypadku, gdy z ważnych względów zdrowotnych nieodzowne jest zastosowanie Bajkaliny u osób wychłodzonych, podaje się ją równolegle z ziołami neutralizującymi jej działanie wyziębiające. W naszych kapsułkach wyziębiające działanie 50 mg bajkaliny, neutralizujemy dawką specjalnie dobranych ziół o działaniu rozgrzewającym.

Z uwagi na jej wyziębiające działanie, przestrzegamy przed długotrwałym, bez przerw, przyjmowaniem bajkaliny bez konsultacji ze znającym się na tym lekarzem lub zielarzem.

W czasie używania bajkaliny w celu osiągnięcia długowieczności, stosowanie dziesięciotygodniowych przerw po sześciodniowym stosowaniu w schemacie pierwszym lub sześciomiesięcznych przerw w schemacie drugim, według opinii fachowców, wygasi niemal wszystkie działania tego produktu, zarówno działanie wyziębiające, jak również aktywizujące telomerazę.

Przerwy w stosowaniu bajkaliny są nieodzowne, gdyż wystąpienie i dłuższe utrzymywanie się nawet nieznacznych działań terapeutycznych lub ubocznych, przy stosowaniu tego środka, w wariancie optymistycznym przez setki lat, może być istotne zdrowotnie. Wystąpienie takich działań mogło by znacząco zaburzyć program osiągania długowieczności.

Dotychczas przez setki lat bajkalina była używana do zwalczania przeróżnych dolegliwości (charakteryzujących się, tak zwanym, przez chińczyków, „gorącem”, a dla nas, bardziej zrozumiałym określeniem, będą stany zapalne, i aktywne zwyrodnienia, w tym też nowotwory, i alergie).

Bajkalina – zastosowanie

Dotychczasowe wskazania do używania bajkaliny obejmują:

  • działanie przeciwalergiczne i przeciwastmatyczne
  • działanie przeciwzapalne i przeciwartretyczne
  • działanie żółciopędne i antyhepatotoksyczne (przeciwdziałające zatruciu wątroby)
  • działanie przeciwmiażdżycowe i przeciwzakrzepowe (przy skłonności za zakrzepowego zapalenia żył)
  • działanie krążeniowe, nasercowe i hypotensyjne (poprawiające krążenie i obniżające nadciśnienie)
  • działanie antyoksydacyjne, przeciwwolnorodnikowe (obniżające stres oxydacyjny)
  • działanie sedatywne, przeciwdrgawkowe i anksjolityczne (uspokajające, przeciwlękowe, przeciwpadaczkowe)
  • działanie przeciwnowotworowe i cytotoksyczne (w podejrzeniach nowotworu i w wykrytych nowotworach)
  • działanie przeciwwirusowe (w przewlekłych infekcjach i spadku odporności)
  • działanie przeciwbakteryjne
  • działanie przeciwgrzybicze
  • kosmetyczne działanie Radix Scutellariae (przy plamach na skórze)

Dawkowanie bajkaliny z powyższych wskazań, jest dobrze opanowane przez zielarzy; długość czasu przyjmowania tego ziołowego wyciągu jest indywidualnie ustalana przez terapeutę, zazwyczaj jednak przeciętna stosowana dawka wynosi, około 100 miligramów bajkaliny dziennie, przez okres dwóch miesięcy.

Natomiast działanie bajkaliny, powodujące aktywację telomerazy w komórkach znajdujących się w stanie senescencji, zostało odkryte zupełnie niedawno, toteż nie ma jeszcze oficjalnie opracowanych i podanych powszechnie schematów stosowania tego ziołowego preparatu w tym celu.

Dlatego, po przeanalizowaniu wielokierunkowego wpływu bajkaliny na ustrój człowieka oraz po zasięgnięciu opinii doświadczonych lekarzy zajmujących się ziołolecznictwem, ustaliliśmy powyższe dwa schematy stosowania bajkaliny w celu aktywizacji telomerazy dla ludzi dorosłych.

Schematy te u tego samego człowieka mogą być okresowo stosowane wymiennie.

W związku z tym, że jednoznacznie udowodniono działanie bajkaliny aktywizujące telomerazę jedynie w komórkach będących w stanie senescencji (nie wiemy nic na temat jej działania aktywizującego telomerazę w komórkach nie będących w stanie senescencji), możemy spodziewać się następującego scenariusza:

Człowiek dorosły, okresowo przyjmujący bajkalinę (to znaczy bez znaczących przerw, powyżej 6 miesięcy), będzie się starzał, z wyglądu („fizjologicznie”), do stanu człowieka zdrowego 80,90 letniego. Różnica będzie dotyczyła jego potencjału biologicznego, odpowiadającego niezmiennie potencjałowi biologicznemu, w chwili rozpoczęcia przyjmowania bajkaliny.

Dzięki bajkalinie stan ten będzie trwały, przez niemal dowolną ilość lat, idących w setki.

Starzenie się komórek

Normalnie (bez Bajkaliny), codziennie część naszych komórek umiera. Do około 40 roku życia, umierające komórki są zastępowane komórkami sąsiednimi, które mają zdolność wykonania podziału mitotycznego. W związku z tym, ilość komórek w konkretnym narządzie znacząco nie ulega zmniejszaniu. Dlatego narządy wewnętrzne ludzi do wieku około 40 – 50 lat nie pomniejszają się, makroskopowo ich rozmiary są porównywalne do rozmiarów narządów ludzi młodszych.

Uważa się, że średnio, po czterdziestym roku życia, obumierające komórki są już coraz rzadziej zastępowane dzielącymi się komórkami sąsiadującymi, ponieważ te tracą swoją zdolność podziału mitotycznego, czyli że są w stanie senescencji. Normalnie bez Bajkaliny komórka może wykonać jedynie około 50 podziałów. Limit podziałów wynika z długości telomeru. Po wyczerpaniu go, komórka przechodzi w tak zwany stan senescencji. Komórka w stanie senescencji nie ma już zdolności podziału, może tylko tak trwać, nawet lata, aż do swojej śmierci, czyli do apoptozy.

Wtedy to makroskopowo niezauważalnie na przestrzeni kilkudziesięciu lat, odbywa się proces stopniowego pomniejszania narządów wewnętrznych. U osób wiekowych stwierdzamy, że ich wątroby, serca, śledziony i pozostałe narządy są, jak najbardziej, prawidłowego kształtu, ale rozmiarowo są mniejsze niż wynika to z proporcji do wzrostu badanej osoby, jednym słowem są jakby za małe.

Jest to skutek sukcesywnego zmniejszania się ogólnej liczebności komórek tych narządów.

Zmniejszanie się liczby komórek budujących narząd skutkuje bezpośrednio zmniejszeniem ilości energii i substancji dostarczanej dla ustroju przez ten narząd, dlatego ludzie, którzy bez stosowania Bajkaliny osiągnęli wiek 80 czy 90 lat mają znacząco mniej siły fizycznej a także mniejszą odporność w porównaniu do czterdziesto czy sześćdziesięciolatków.

Aktywacja telomerazy

Jeśli zaczniemy aktywować swoją telomerazę w wieku 40 – 60 lat przyjmując Bajkalinę, to mamy powody domniemywać, że liczba komórek w naszych narządach wewnętrznych nie będzie się zmniejszać; a za tym, wpłynie to na utrzymanie na tym samym poziomie pozyskiwania jak i dostarczania takiej samej ilości energii i substancji w sposób ciągły, pomimo upływu lat. Ilość tej energii jest po prostu sumą dostarczanych porcji energii przez poszczególne komórki.

Ilość komórek w konkretnym narządzie, bez „Planu B”, normalnie maleje z upływem lat począwszy już od około czterdziestego roku życia, co skutkuje stopniowym zmniejszaniem się ilości dostępnej energii dla ustroju. Po zastosowaniu „Planu B” ilość ta pozostanie stale na poziomie momentu wejścia w realizację tego planu.

Rozpoczęcie „Planu B”

Dlatego bardzo istotnym jest aby „Plan B” Akademii Długowieczności rozpocząć w momencie jak najwcześniejszym. Im później go rozpoczniemy tym niższy potencjał energetyczny zachowamy na nadchodzące stulecia.

Dla zrozumienia powyższych przesłanek i mechanizmu osiągania nieprzeciętnej w dzisiejszych czasach długowieczności wielką rolę odegrał opis życia chińczyka Li Qing-Yuna.

A oto fragment książki autorstwa Dr Yang Jwing-Ming pod tytułem „Zmiana Mięśni/Ścięgien Przemywanie Szpiku/Mózgu”:

Li Qing-Yun urodził się w 1678r.(17 rok Qing Kang Xi) w prowincji Sichuan.W późniejszym okresie przeniósł się do do Kai Xian, siedziby rodziny Chen (Chen Jia Chang). Umarł w r.1928 n.e.w wieku 250 lat. Mając 71 lat zaciągnął się do armii prowincjonalnego wodza, Yue Zhong-Qi. Większość jego żon umierała wcześnie, toteż przyszło mu żenić się aż 14 razy w swym życiu.

Li był zielarzem, znawcą Qigong a większość czasu spędzał w górach. W 1927 r. generał Yang Sen odwiedził Li w jego rezydencji w Wan Xian, prowincja Sichan, gdzie wykonano pokazane tutaj zdjęcie. Li zmarł rok później, po powrocie z podróży.

Po jego śmierci, generał Yang Sen zbadał historię życia Li, celem sprawdzenia prawdziwości krążących o nim legend. Wszystko opisał w raporcie zatytułowanym: „Oparty na Faktach Raport o 250-letnim Człowieku, Któremu Powiodło się Życiu”, opublikowanym przez Chinese and Foreign Literatur Storehause (Zhong Wai Wen Ku), Taipei, Taiwan.

W raporcie opisuje Li jako mężczyznę mającego 7 stóp wzrostu, o dobrym wzroku i sprężystym kroku oraz bardzo długich i zakręconych paznokciach.

Wszystkie dostępne nam informacje wskazują na to, że historia ta jest prawdziwa. W spadku po Li Qing-Yunie otrzymujemy zatem zapewnienie, że człowiek może żyć ponad 200 lat a może i więcej, jeśli tylko on lub ona wiedzą jak tego dokonać. Dlatego jesteśmy głęboko przekonani, że jeśli pełni pokory oddamy się studiom i badaniom, przybliżymy nadejście czasów, w których każdy będzie żył co najmniej 200 lat”.

Li Qing-Yun był sławnym zielarzem, który intuicyjnie, z powodzeniem stosując różne zioła, osiągnął wiek 250 lat. Z opisów, jakie się o nim zachowały, należy wnioskować, że przez ponad 150 lat stale wyglądał tak samo, był zdrowym silnym starcem, w pełni sił fizycznych, i intelektualnych.

Okresowe przyjmowanie bajkaliny może spowodować to, że współcześnie, człowiek osiągnie jeszcze dłuższe życie niż Li Qing-Yun z tego względu, że dziś mamy już konkretną wiedzę, na temat wpływu tego konkretnego zioła na telomerazę. Li Qing-Yun, mógł polegać jedynie na swojej intuicji. Nie znając mechanizmu działania bajkaliny, mógł robić zbyt długie przerwy w jej dawkowaniu, co mogło doprowadzać do apoptozy pewnych partii komórek zmniejszając powoli jego potencjał biologiczny.

Przyjmując bajkalinę bez zbyt długich przerw, unikniemy tego niebezpieczeństwa.

Sam Li uważał, że swoją długowieczność zawdzięcza diecie na którą składały się: ryż, wino ryżowe i zioła szczególnie wąkrotka azjatycka – centella asiatica, no i oczywiście stan ducha i umysłu. Z obecnej wiedzy nie wynika, aby wąkrotka azjatycka posiadała podobny wpływ na aktywację telomerazy jak Bajkalina. Zakładamy, że Li Qing -Yun wraz z wąkrotką, stosował również tarczycę bajkalską zawierającą m.in. bajkalinę, aktywnie pobudzającą telomerazę. W Chinach stosuje się ją bowiem szeroko od niepamiętnych czasów do sporządzania wielu mieszanek ziołowych.

Li Qing-Yun zachował wygląd na etapie zdrowego 80, 100 latka, zewnętrznie nie zmieniając się przez następne, około 150 lat.

Człowiek, realizujący „Plan B”, osiągając wiek i wygląd człowieka w wieku około 80 lat, będzie miał wszystkie swoje komórki w stanie, że tak powiem, 10 lat przed śmiercią, średnio mniej niż pięć mitoz przed senescencją, co sprawi, że od tej pory jego wygląd nie będzie się zmieniał.

Do tego wieku niemal wszystkie komórki ciała wykonają dane im 50 podziałów mitotycznych a dalsze, odnawiające struktury komórkowe, mitozy, będą mogły odbywać się tylko dzięki „nadsztukowywaniu” telomeru przez okresowo przyjmowaną bajkalinę. Niemal w nieskończoność.

Objaśnienia:

Co to jest senescencja?

Codziennie pewna część naszych komórek obumiera. Nazywa się to apoptozą komórki. Nie oznacza to śmierci całego ustroju tylko zmniejszenie liczebności komórek budujących organizm. Można by to określić stopniowym na co dzień nieauważalnym pomniejszaniem się ustroju.

Stan senescencji, to ostatni cykl biologiczny, konkretnej komórki, przed jej apoptozą, czyli przed uporządkowaną śmiercią, trwający niekiedy nawet wiele lat. Stan ten występuje w każdym organizmie, w każdym wieku, kiedy konkretna komórka wykona wszystkie (dozwolone jej długością telomeru, odnawiające struktury komórkowe) podziały mitotyczne.

Przypomnę, że komórka w ciągu całego swojego życia, z powodu długości telomeru, ma do dyspozycji około pięćdziesięciu podziałów. Po ostatnim podziale wchodzi w stan senescencji. Będąc w tym stanie, czasami nawet długie lata, stopniowo działa coraz gorzej. Przyczyniają się do tego szkody wolno – rodnikowe, od rodników hydroksylowych wynikające z metabolizmu i aktywności mitochondriów.

Będąc w tym stanie komórka nie może już liczyć na odnowienie swych struktur poprzez mitozę, ponieważ limit podziałów mitotycznych jest ograniczony długością telomeru.

Jeśli komórka w stanie senescencji zostanie potraktowana Bajkaliną aktywizującą telomerazę i w wyniku tego dosztukuje ona pięć fragmentów telomerów (jak zaobserwowano to w badaniach tkankowych), komórka będzie w stanie odnowić struktury komórkowe poprzez wykonanie aż 5 dodatkowych mitoz.

Bajkalina dostępna na stronie http://www.red-ox.pl

Mitozy, w komórkach organizmów żyjących na Ziemi (w warunkach bez-wodorowych już od tysięcy lat), odbywają się średnio, co dwa lata. Zatem, bajkalina wydłuży życie tej komórki, o około 10 lat.

Po upływie tego czasu, ta konkretna komórka ponownie wejdzie w stan senescencji, i po ponownej kuracji Bajkaliną ma szansę przedłużyć swoje życie o kolejne 10 lat, i tak bez końca.

Komórki, które dzięki Bajkalinie mają „posztukowany” telomer przedłużają swoje życie o około 10 lat.

Inne komórki, które od ostatniej dawki bajkaliny weszły w stan senescencji, potrzebują kolejnej porcji bajkaliny, ponieważ czekając na nią 10 lat najpewniej do tego czasu obumrą. Ze względu na permanentnie odbywający się proces wchodzenia w stan senescencji należy spożywać Bajkalinę stale, niemniej z odstępami sugerowanymi w powyżej omówionych schematach jej aplikacji.

Właśnie taki stan, stan człowieka, będącego przez długi czas, bo przez około 150 lat, stale 10 lat przed śmiercią, widzimy w opisie życia, Li Qing-Yuna, niezwykłego chińczyka, przedstawionego na wstępie.

Autor: lek. Jan Pokrywka

Powrót do listy wykładów >

Brak komentarzy
Napisz komentarz